Το Νεοχώρι Υπάτης (ή Νεχώρι) είναι το ψηλότερο χωριό του νομού Φθιώτιδας, με την πλατεία του χωριού να βρίσκεται σε υψόμετρο 1.200 μέτρων και τα τελευταία σπίτια του να φτάνουν μέχρι και τα 1.400 μέτρα. Βρίσκεται κοντά στην κορυφή του όρους Οίτη και περιστοιχίζεται από δάση ελάτης.
Το Νεοχώρι ιδρύθηκε επί Τουρκοκρατίας, από Σουλιώτες οι οποίοι έφτασαν καταδιωκόμενοι από τους Τούρκους στην Οίτη, γύρω στο 1600. Αποτέλεσε πυρήνα για τον απελευθερωτικό αγώνα, καθώς γύρω του υπήρχαν πολλά λημέρια αρματολών και κλεφτών. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου κάηκε σχεδόν στο σύνολό του από τις δυνάμεις κατοχής, ως αντίποινα για τη βοήθεια που παρείχαν οι κάτοικοι στους αντάρτες. Μετά το πέρας του εμφυλίου και στα πλαίσια της γενικότερης οικονομικής ανάκαμψης της χώρας, άρχισε σταδιακή ανοικοδόμηση.
Η οικονομία του χωριού βασιζόταν στην καλλιέργεια αγροτεμαχίων, τόσο ενός του χωριού όσο και σε κοντικά οροπέδια. Σημαντική δραστηριότητα υπήρχε και στην κτηνοτροφία, κυρίως σε αιγοπρόβατα. Τα τελευταία χρόνια μόνο η κτηνοτροφία έχει διατηρηθεί. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα οι κάτοικοι εγκαταλείπουν το χωριό, καθώς τα κοπάδια μεταφέρονται στα πεδινά για πιο ήπιες καιρικές συνθήκες.
Οι σύνδεσμοι του Νεοχωρίου με την Ήπειρο είναι εμφανείς, τόσο από την παραδοσιακή γυναικεία φορεσιά από χοντρό μαλλί (“κόκκινη φανέλα”), όσο και από τον δημοτικό χωρό “κλειστό” και τα δημοτικά τραγούδια του χωριού, τα οποία μοιράζονται πολλά στοιχεία με αυτά της ηπειρωτικής παράδοσης. Αξιοσημείωτη είναι και η συλλογή τοπικών δημοτικών τραγουδιών, τα οποία διατηρούνται τόσο σε βιβλία για το χωριό και τις λαογραφικές παραδόσεις του, όσο και σε ηχητική μορφή, σε ηχογράφηση που έγινε με πρωτοβουλία των κατοίκων και εκδόθηκε σε δίσκο βινυλίου και cd.
Στο Νεοχώρι οργανώνονται εορταστικές εκδηλώσεις στις 20 Ιουλίου στα πλαίσια του εορτασμού του Προφήτη Ηλία αλλά και στις 26 Ιουλίου για τον εορτασμό της Αγίας Παρασκευής. Και στις δύο περιπτώσεις γίνεται λειτουργία στους αντίστοιχους, οι οποίοι συνήθως παραμένουν κλειστοί τον υπόλοιπο χρόνο. Ο κύριος ναός του χωριού είναι αυτός του Αγίου Νικολάου, στην κεντρική πλατεία του χωριού, ο οποίος χρονολογείται από το 1650.
